In Peru ontdekten we de prachtige Andes, de mysterieuze Inca-ruïnes en de kleurrijke, inheemse bevolking. We bezochten de beroemde Inca ruïnestad Machu Picchu vanuit Cusco, de oude hoofdstad van de Inca’s, en de stad Arequipa met een prachtig koloniaal centrum en een centraal plein vol gezellige restaurantjes en terrasjes. In de woestijn sliepen we in de oase Huacachina en natuurlijk stonden de Nasca-lijnen op het programma. Vanuit Arequipa trokken we de hoogte in richting de Colca Canyon en op het eiland Amantaní in het Titicacameer logeerden we bij een familie thuis.

Bram en ik maakten met Djoser een onbeschrijfelijk mooie reis waarbij we waanzinnige dingen hebben gezien, geweldige dingen hebben gedaan en fantastische mensen hebben ontmoet ♡
En hoewel ik de reis onbeschrijfelijk mooi noem, ga ik toch weer een poging wagen om hierover te schrijven 😉 Maar allereerst laat ik deze reis heel graag zien aan de hand van het onderstaande filmpje. Mocht je naast dit alles nog behoefte hebben om meer te zien / lezen over deze reis, dan verwijs ik je graag door naar Polarsteps.

THE DESERT

Het Peruaanse landschap is in te delen in drie gebieden: De woestijn (langs de kust), de Andes (in het midden) en de jungle (langs de grens). Wij begonnen onze reis in de woestijn, namelijk in Lima. Niet meteen de mooiste stad, waarschijnlijk door de garúa (wolkendeken) die praktisch het hele jaar boven de stad hangt. Toch is het een gezellige, levendige stad met mooie architectuur en interessante geschiedenis.
En het was voor ons sowieso genieten, want hallo, we zijn in Peru! Het land waar een lama op het briefgeld staat en waar de knalgele Inca Kola populairder is dan Coca Cola. Daarnaast was het hier in Lima waar we het heerlijke drankje Pisco Sour hebben ontdekt en waar meteen de eerste vriendschappen ontstonden!

Vanuit Lima reisden we verder langs de kust, vanaf nu met onze fantastische Djoserbus! We bezochten de vissersplaatsen Pisco en Paracas; inclusief bezoekjes aan het Paracas-natuurreservaat en de haven, waarbij we veel verschillende vogels, pinguïns en zeeleeuwen konden spotten.

Vervolgens reden we dieper de woestijn in en belandden we in de prachtige oase Huacachina. Hier doken we zo ongeveer behind the scenes bij Dune, door met een buggy en sandboards door de woestijnduinen te racen en te surfen. Alsof dit nog niet geweldig genoeg was, sloten we dit avontuur af met een prachtige zonsondergang 💛

De woestijn had ons echter nog veel meer te bieden, namelijk het mysterie van de Nazca-lijnen (voor Bram het hoogtepunt van de reis). Hoe, wanneer en met name waarom deze lijnen precies zijn gemaakt, is nog altijd een groot raadsel waar nog veel over gespeculeerd wordt. Het was hoe dan ook erg indrukwekkend om deze gigantische Nazca-figuren te zien (en al helemaal om hier overheen te vliegen in een klein, knus vliegtuigje!).
Verder bezochten we hier ook de Chauchilla begraafplaats met mummies uit de Nazca-periode en de aquaducten (de waterbronnen van Nazca).

Na een reisdag van ruim 15 uur waren we een heel stuk zuidelijker beland, namelijk in Arequipa. Het was een prachtige route langs de kust, met diverse mooie uitzichten en een warm onthaal van het Peruaanse volk bij de toiletpauzes 🙂
“You are exactly where you need to be” – De quote die in neonletters stond te shinen in de ontbijtzaal van ons gezellige hotel in Arequipa. Nou, en of! We waren namelijk weer beland in een geweldige stad in dit fantastische land.
Hier bezochten we het prachtige, kleurrijke klooster en genoten we van alle gezellige straatjes, winkels en natuurlijk de Plaza de Armas. We eindigden de dag op een dakterras (waar we Peruaanse ponchos kregen tegen de kou), met prachtig uitzicht op Arequipa, de Misti-vulkaan en de zonsondergang.
De volgende dag was het nog even genieten in het gezellige Arequipa, met als cadeau een voorproefje van het bevrijdingsfeest (wat enkele dagen later zou plaatsvinden). Dit werd vormgegeven door een militaire parade op de Plaza de Armas.

THE ANDES

Tijd voor een avontuurlijke reis: Hoog de Andes in op weg naar de Colca Canyon, waarbij we een pas van 4900 meter trotseerden. We verbleven in een lodge in Chivay op 3700 meter hoogte en ondanks de diverse voorzorgsmaatregelen werden er helaas toch een aantal mensen behoorlijk hoogteziek.
Wat hielden deze voorzorgsmaatregelen in? Héél veel water drinken, rustig bewegen en met name veel Coca. Het gebruik van Coca is al duizenden jaren oud en het wordt nog steeds gebruikt door inheemse volken als Quecha en Kogi. Ze drinken het als thee (maté), eten het als snoepjes of chocola en kauwen op de cocabladeren. Door het kauwen neemt het uithoudingsvermogen toe, verbetert de ademhaling en de zuurstofwisseling en voorkomt het dus hoogteziekte.

De route door de Andes was uiteraard weer waanzinnig. Alsof de bergen en vulkanen nog niet mooi genoeg zijn, werd het prachtige landschap ook nog eens gevuld met kuddes lama’s, alpaca’s en vicuña’s (het kleine broertje van de lama)!
Zoals ik net al schreef brachten we in dit prachtige gebergte een bezoek aan Cruz del Condor. De Colca Canyon is één van de diepste kloven ter wereld en alsof dit niet al indrukwekkend genoeg is, vliegen hier ook nog eens vele condors (één van de grootste vogels ter wereld).
We maakten een fantastische hike langs de canyon en merkten hierbij al snel dat we inderdaad op flinke hoogte (4000 meter) aan het wandelen waren; het was met veel regelmaat stoppen om op adem te komen. Niet dat dit erg was natuurlijk, want terwijl je op adem komt, kun je ondertussen je ogen uitkijken!

Na onze hike konden we heerlijk ontspannen in één van de thermale baden, met uitzicht op de bergen. Vervolgens bezochten we het dorpje Chivay. Hier krijg je echt het traditionele Peruaanse gevoel, met de marktjes, mensen in klederdracht, kuddes schapen op straat en gezellig veel spelende kinderen.

Next stop: Titicacameer. Het Titicacameer is het hoogste meer ter wereld, namelijk 3812 meter hoog. We verkenden dit meer aan de hand van bezoekjes aan drijvende rieteilanden en een verblijf bij een Peruaans gastgezin op het eiland Amantaní. Deze ervaring was zo ongelooflijk uniek, indrukwekkend en bijzonder! Om op deze manier een kijkje te kunnen nemen in hoe de mensen leven, zowel op de rieteilanden als op de eilanden Amantaní en Taquile, is echt een ervaring.

Deze ervaring begon met real-life Mario Kart, waarbij we in fietstaxi’s van het hotel naar de haven werden gebracht. Gewoon tussen al het verkeer van Puno scheuren en elkaar continu inhalen, want elke chauffeur wilde als eerste bij de haven zijn; wij hadden de 2e plek!
Vervolgens op de boot over het Titicacameer op weg naar één van de drijvende Uros-rieteilanden. Op het eiland dat wij bezochten leven 5 families op een hele traditionele, primitieve wijze. Alles is echt volledig gemaakt van riet en als je te lang op één plek bleef staan, stroomde het water over je voeten. We maakten een tocht op een rietbootje en werden gezelschap gehouden door een aantal kinderen. De meisjes begonnen meteen met het vlechten van mijn haar en een jongetje had de grootste lol met Bram. We zongen liedjes en we hebben de kinderen ‘Deze vuist op deze vuist’ geleerd, wat we vervolgens zo’n 20 keer moesten doen…

Na deze bijzondere ervaring gingen we door naar Amantaní, één van de vaste eilanden op het meer. Daar stonden de mamacitas ons al op te wachten en onze mamacita Flora nam ons (Bram, Jade, Floran en mij) mee naar haar huis. Ze maakte de heerlijkste gerechten voor ons klaar en was zo lief, warm en enthousiast over alles. Communiceren was lastig, want ze spreken daar vrijwel alleen de inheemse taal Quechua. Maar gelukkig kon ze (en wij ook enigszins) een beetje Spaans.
Een pittige hike naar Pachamama zorgde voor een prachtig uitzicht tijdens de zonsondergang en ’s avonds was het tijd voor een fiësta. Onze mamacita kleedde ons volledig in de traditionele klederdracht en vervolgens was het gezellig dansen, zingen en kletsen rond het kampvuur.
’s Ochtends was onze mamacita alweer druk bezig met het maken van een heerlijke ontbijtje, met o.a. pannenkoekjes! Daarna was het helaas tijd om Ripushayku (Good bye) te zeggen.

We vervolgden onze reis over het Titicacameer en brachten een bezoekje aan het buureiland Taquile. Dit eiland is vooral bekend om zijn handwerktraditie; de vrouwen weven en de mannen breien. Ook zagen we een traditionele dans op het plein. Deze dans hebben we zelf ook (een soort van) gedanst tijdens onze fiësta op Amantaní.
In de middag kwamen we weer terug in Puno en genoten we van een gezellige avond in dit havenstadje.

We reisden verder richting Cusco terwijl we onderweg uiteraard weer genoten van prachtige vergezichten, besneeuwde bergtoppen en kuddes alpaca’s en lama’s! Tijdens deze reis maakten we een stop bij Raqchi, een (minder bekende) Incaruïne.

En dan ineens stonden we in de oude Incahoofdstad Cusco; een heerlijke, gezellige en mooie stad! De sfeervolle pleinen en knusse straatjes wisselden elkaar af, waarbij er veel te ontdekken viel op het gebied van architectuur en geschiedenis. De telltale signs van de Inca’s zijn er gelukkig nog, als je weet waar je op moet letten. En eerlijk is eerlijk, de Spanjaarden hebben ook prachtige dingen neergezet.

Fun Fact: De stad werd door de Inca’s gebouwd in de vorm van een poema, het heilige symbool voor kracht en macht. Het oude centrum vormt het hart en het indrukwekkende archeologische complex van Sacsayhuamán vormt de kop van de poema.
Fun Fact II: Als je een keer het aller-, maar dan ook echt allerlekkerste Italiaanse eten ooit wilt eten, ga dan linea recta naar Carpe Diem!
Fun Fact III: Cusco heeft een heel knus en gezellig kattencafé, Catfetín. Zeker een aanrader!

THE JUNGLE

Het was tijd om de heilige vallei van de Inca’s in te duiken, langzaamaan richting het junglegebied van Peru. Tijdens onze reis door deze prachtige vallei brachten we bezoeken aan de markt van Chinchero, de ruïnes van Pisac en Ollantaytambo en lunchten we in het gezellige Urubamba.
Na een heerlijke nacht (en chille ochtend in de hangmatten) in het fantastische hotel in Ollantaytambo was het tijd voor één van de allermooiste treinreizen ooit! Een treinreis waarbij de besneeuwde bergtoppen van de Andes plaatsmaken voor de verwilderde bergtoppen van de jungle. Aan het einde van deze geweldige rit kwamen we aan in Aguas Calientes. Een mooi, sfeervol dorp omringt door de bergen en ergens bovenop deze bergen ligt toch echt het hoogtepunt van deze reis…

’s Ochtends om 5 uur in het pikkedonker namen we de bus richting één van de 7 wereldwonderen. De zon kwam steeds meer op en we raakten natuurlijk steeds hoger, dus met elke bocht was er weer een nieuw adembenemend uitzicht.
Bovenaan snel door met de hike en toen was het eindelijk zo ver… Tussen de bergtoppen, de wolken, de terrassen vol met lama’s, kwam het ineens tevoorschijn. Machu Picchu.
Wat een onvoorstelbaar uitzicht, wat een pracht en wat een indrukwekkend tafereel.

En toen was het ineens zo ver… Het einde van deze ongelooflijk mooie, geweldige, gave, perfecte reis. Na nog anderhalve dag genieten in de gezellige stad Cusco was het tijd om terug te vliegen naar Lima. Hier brachten we de laatste uurtjes door in het fantastische Peru en maakten we ons gereed voor de onvermijdelijke reis terug naar huis.

Er zijn eindeloos veel woorden waarmee ik deze waanzinnige reis kan beschrijven, maar dankbaar is toch echt alles omvattend. Dankbaar voor alles wat ik heb gezien, voor alles wat ik heb gedaan en voor alle mensen die ik heb ontmoet! ♡