Maandag 11 januari was het zover: ons eerste college! De eer om het semester te openen ging naar het vak Icelandic Nature and Cultural Legacy. Ik had er echt zin in dus ik werd die ochtend enthousiast wakker, opende de gordijnen en BAM: sneeuw! De sneeuw van vorige week was inmiddels allemaal weggesmolten, maar ineens was er weer een nieuwe dikke laag uit de lucht komen vallen (en snel ook, want toen ik Bram om 04:00 uur uitzwaaide lag er nog niks).
Dus hupsakee, de thermokleding en snowboots weer aan en op weg naar school!

Het vak Icelandic Nature and Cultural Legacy belooft echt een ontzettend gaaf vak te worden! Het bestaat uit twee onderdelen, je kunt het waarschijnlijk al raden: Nature and Culture. We beginnen de eerste weken (the dark days) met het cultuur gedeelte, omdat het niet erg is om in de winter met een boek op schoot te zitten 😉
We leren de eerste paar weken veel over de geschiedenis, literatuur en cultuur van IJsland. Dat lijkt me echt heel gaaf, want ik wil wel een beetje weten in wat voor een land ik terecht ben gekomen!
Wat ik nu eindelijk begrijp is hoe het hier werkt met achternamen. Of eigenlijk, hoe het hier niet werkt met achternamen. Er zijn maar zelden families hier in IJsland die achternamen bezitten. Mensen hier worden namelijk automatisch vernoemd naar de vaders en in sommige gevallen naar de moeders.
Ben je een jongen, dan ben je een son (zoon). Ben je een meisje, dan ben je een dóttir (dochter). De naam van je vader wordt daar automatisch voor gezet, want je bent een zoon of dochter van je vader. In mijn geval zou ik, als ik in IJsland was geboren, Marlynn Renésdóttir heten. Bram zou dan bijvoorbeeld Bram Geertsson heten. Grappig toch?
We hebben inmiddels al twee boeken voor dit vak bemachtigd. Beide lijken me echt ontzettend interessant en ik ben benieuwd wat ik allemaal ga leren 🙂

Eenmaal thuis kwam Giulia, één van mijn huisgenoten, naar me toe met heel leuk nieuws! Voor jullie even een voorafging:
Een aantal dagen geleden hoorde ik Giulia muziek maken op haar kamer. Enthousiast vroeg ik haar naar de muziek en blijkbaar speelt zij ook dwarsfluit. Ik vroeg meteen of ze toevallig een orkest wist waar ik mij aan kon melden (want ja, ik mis mijn maandagavondje muziek echt wel). Helaas had ze (nog) geen orkest kunnen vinden die exchange students toelaat voor een aantal maanden.
Maar nu voel je hem misschien al wel aankomen: een vriendin van haar heeft een orkest gevonden!! Lúdrasveit Verkalýdsins is de naam en ook exchange students zijn van harte welkom. Ze repeteren op maandagavond dus hoppa, na het eten snel mijn fluit gepakt en meteen op naar de eerste repetitie! Alles was natuurlijk in het IJslands dus ik had werkelijk waar geen flauw idee waar het over ging, maar dat vond ik juist ook wel weer iets heel bijzonders. Want ookal komen we overal vandaan en spreken we allemaal andere talen, de taal van muziek spreken we samen *slijm slijm haha* 🙂
Gelukkig zat Giulia naast me en kon ze wat dingen voor mij vertalen. Ben benieuwd of ik hierdoor straks een beetje IJslands kan spreken/verstaan! De muziek verder was erg leuk. Ik denk wel vergelijkbaar met de Bornse Harmonie (maar natuurlijk lang niet zo gezellig :P), en 12 maart mogen we zelfs meespelen met het concert!

Dinsdag besloten we (Ramon, Wieke, Renske, Denise en ik) om de bioscoop van de campus eens uit te testen. We waren positief verrast toen we, in tegenstelling tot alle dure dingen van IJsland, maar €6,- moesten betalen. De bioscoopzaal was best groot en de popcorn erg lekker dus ja, hier ben ik vast vaker te vinden. The Hateful Eight was trouwens de film waar we naartoe gingen en laten we zeggen dat het een hele gave, maar ook bizarre film was 😉
Na de film snel naar huis geracet want Giulia had ons geappt dat the Northern Lights weer van de partij waren. En jazeker, ze waren minder fel dan de eerste keer, maar vanaf ons dak hebben we ze toch weer mooi kunnen zien.

By the way, voor de mensen die zich afvragen of IJsland echt zo duur is als ze zeggen: ja. Gelukkig hebben ze hier ook een supermarkt (Bonus) die redelijk te doen is. Toch is het voor ons Hollanders wel even afkicken: een klein blok kaas voor €16,-, tja dan krijg je zielige crackers 😉
Ook vlees en kip is behoorlijk prijzig, maar gelukkig houden we allemaal wel van vis. Qua snacks zijn we natuurlijk ook altijd op zoek naar het goedkoopste en ja, soms moet je daar extra moeite voor doen. Snoep kopen in the middle of the night bijvoorbeeld. Serieus? Ja, serieus.
Van mijn mentor kregen we de tip om op vrijdagavond na 00:00 uur snoep in te slaan bij Hagkaup. Daar krijg je namelijk 50% korting op al het snoep, mits je na 12 uur ’s nachts komt.
Snoep voor de helft van de prijs? Let’s go! Om 11:47 uur namen we de bus en om 00:00 uur kon het feest beginnen. Het was echt gekkigheid, er waren best veel IJslanders daar casual snoep aan het kopen. En daar stonden wij ineens tussen: dolblij, hyper en foto hier, foto daar. Gekke toeristen…

Op de terugweg reden er helaas geen bussen meer, dus werd het een uur lopen naar huis en om 02:00 uur pas slapen. Maar oh, it was worth it 😉
Het wandelen over ijs gaat trouwens al stukken beter. We lopen nog steeds rond met hier en daar een “oehh” of “whoo”, maar echt uitglijden gebeurt zelden.

Zaterdagavond maakten we er weer een mooi feestje van met de Italiaanse, Duitse en Nederlandse studenten, wat inmiddels een leuk vast groepje begint te worden 🙂
Ook hebben we midden in de nacht een hotdog besteld bij Baejarins beztu pylsur, waarvan werd gezegd dat het de lekkerste hotdogs zijn van Europa… And I think that’s right! Omnomnom.

Zondag werd voor ons allemaal een huiswerk/schoonmaak dagje. ’s Avonds vonden we dat we allemaal een beloning hadden verdiend, dus namen we de bus naar the Laugardalur Pool. Dit zwembad heeft namelijk een groot buitenbad met hottubs en dat leek ons heerlijk.
Ook hier waren we weer duidelijk de toeristen want terwijl alle IJslanders doodnormaal buiten liepen in zwemkleding, huppelden wij al rillend snel naar het warme water.
Zei ik warm? Ik bedoelde eigenlijk heet. Het wedstrijdbad was wel op normale temperatuur (lees: koud), maar de hottubs absoluut niet. De tubs liepen op van 38 ºC tot 44 ºC. Omdat wij het zo koud hadden dachten we wel even op te warmen in het 44 ºC bad, maar na één dikke teen in het water renden we gillend weg: heeeeet!
We zochten een ‘koudere’ hottub en bouwden de temperatuur langzaam op. Wieke en ik hadden namelijk als doel om in ieder geval één keer even in het heetste bad te (blijven) zitten. Het was even tanden op elkaar, maar het is gelukt! Als echte die hards hebben we maar liefst 3 minuten erin gezeten, om vervolgens snel het ‘koude’ wedstrijdbad in te duiken. Hier hebben we 10 minuten baantjes getrokken, om het snoep van vrijdag er weer af te zwemmen 😛
Het zwemmen is in ieder geval een dikke vette aanrader. Het is echt geweldig om buiten te zwemmen, met sneeuw om je heen en een donkere sterrenlucht boven je hoofd.
Een perfecte manier om de week af te sluiten ❤