Inmiddels zit ik nu precies een maand op het oh zo mooie eiland in het noorden ❤ Ik heb nu al wel een beetje mijn draai gevonden hier in Reykjavik, maar tegelijkertijd blijf ik me nog elke dag verbazen over de ‘magie’ van dit land. De afgelopen twee weken zaten vol verrassingen, muzikaliteit, leerzame momenten, avonturen en natuurlijk veel gelach 😉

Het vak Icelandic Nature and Cultural Legacy is nog steeds helemaal geweldig. We hebben onze eerste field trip gemaakt en brachten toen een bezoekje aan het museum Reykjavik 871 ± 2.
Waarom deze titel? Nou dat heb ik nu geleerd: In het jaar 871, het jaar waarin IJsland alleen nog maar bestond uit natuur en nog helemaal geen inwoners had, besloot een vulkaan lekker uit te barsten. De gevolgen van deze uitbarsting waren zo heftig en groots, dat IJsland in ieder geval 2 jaar last heeft gehad hiervan. Het as van de vulkaan bedekte het grootste gedeelte van het eiland. Deze laag staat nu nog steeds bekend als the Settlement Layer.
In het museum hebben we verder veel geleerd over hoe de mensen vroeger leefden op IJsland, welke dieren er rond liepen, hoe ze de huizen bouwden en hoe het land er verder uit zag. Ook heb ik hier mijn allereerste IJslandse badeend gescoord: Ducky the Viking 😛

Afgelopen week heb ik mijn eerste Saga gelezen: Gunnlaugs Saga. In college bespraken we de Saga en discussieerden we over het plot, de karakters en the poems. De meningen waren verdeeld maar ik vond het echt heel gaaf om zo’n Saga te lezen en heel interessant om die discussies te voeren.
Gunnlaugs Saga is een verhaal dat waarschijnlijk is geschreven in de 13^e eeuw. De Saga ging over een love triangle, poets, battles, journeys and dreams (allemaal onderwerpen die blijkbaar in heel veel Saga’s terugkomen).
Mocht iemand spontaan zin hebben om ook Gunnlaugs Saga te lezen, of om gewoon even een kijkje te nemen in de IJslandse literatuur, klik dan op de afbeelding hieronder:

Verder hebben we ook verhalen gelezen over trollen en elfen. Deze figuren spelen trouwens echt een grote rol in de geschiedenis/literatuur van IJsland. Ook over deze verhalen hebben we weer discussies gevoerd en geleerd waarom deze verhalen nou zo belangrijk zijn op dit eiland. Blijkbaar zit in elk verhaaltje een (verborgen) boodschap die wij, als nuchtere Hollanders, niet altijd meteen zien. Maar door het ontleden van deze verhalen komen die boodschappen naar boven, waardoor we ze beter kunnen begrijpen.
Op dit moment ligt de focus op de moderne literatuur van IJsland. We lezen het boek ‘The Greenhouse’ en dit boek behandelen we maandag in college. Leuk, leuk, leuk!
De andere vakken, Globalisation and Education & Teaching English to Young Learners, waren ook wel interessant, maar ze halen het niet bij het vak Icelandic. Dit heeft er mee te maken dat we tot nu toe best veel herhaling krijgen. Wat voor onze klasgenoten allemaal nieuw is, hebben wij al gehad op de PABO in Nederland. Waar ik wel echt naar uit kijk is het stage lopen op een IJslandse school. Ik ben heel benieuwd naar de leerkrachten, de leerlingen en de lessen hier en hopelijk mag ik hier straks zelf ook voor de klas!

Woensdag 20 januari was een van mijn huisgenoten, Ramon, jarig. Het leek ons daarom leuk om de avond daarvoor, op dinsdag, een surpriseparty voor hem te organiseren. We hebben weer de Italiaanse, Duitse, Letlandse en Hollandse kennis bij elkaar gestopt en er een mooi feestje van gemaakt. Ramon had eerlijk waar geen idee en was behoorlijk overwhelmed toen hij nietsvermoedend binnen kwam. De Italianen hadden pasta voor ons gemaakt (HEERLIJK) en dit hebben we op de Italiaanse manier gegeten: dus absoluut geen mes!! Na het eten hebben we Ramon’s 23^e verjaardag ingeluid in de stad. Naar mijn idee was het dus zeker een geslaagd feestje!

De rest van de week was niet heel bijzonder (op één moment na, maar hier kom ik nog op terug). Het was vooral veel huiswerk, schoonmaken en wasjes draaien. Woensdagavond was er weer een Pubquiz en we eindigen dit keer op de 2^e plek, ja ja er zit dus een stijgende lijn in 😀
Donderdagavond hebben we met het huis onze eigen Sushi gemaakt en ik moet zeggen… Ik kan er echt niks van. Gelukkig waren mijn huisgenoten beter en hebben we toch kunnen genieten van onze maki rolls.

En dan nu, voor mij toch wel het hoogtepuntje van de week: het concert van de Bornse Harmonie! See the Movies (dus filmmuziek!!) was het thema en mannnnn wat had ik graag mee willen spelen. Gelukkig kon ik er wel de hele avond bij zijn: lang leven Skype! Ik heb ontzettend genoten van de muziek en vond het geweldig dat ik alles heb kunnen zien en horen. De muziek was echt mooi en jazeker, af en toe kwamen er wat traantjes in de ogen 😉
Ook heb ik best wat orkestleden kunnen spreken en heb ik al mijn familie weer gezien ❤

Over orkest gesproken, het spelen bij het IJslandse orkest is nog steeds fantastisch. De stukken zijn erg leuk en de mensen ontzettend aardig.
Hoe het inmiddels gaat met mij en het IJslands? Helemaal goed natuurlijk… NOT. Begrijp me niet verkeerd, ik vind de IJslandse taal heel erg gaaf. Het lijkt echt net alsof het rechtstreeks uit Middle-Earth is gekomen, maar man oh man wat is het ingewikkeld. De getallen kan ik inmiddels wel een beetje verstaan dus ik weet gelukkig bij welke maat ik moet beginnen met spelen. Ook scheelt het dat dirigenten met veel bewegingen en mimiek dirigeren 😉
Als je het leuk vind om te zien waar ik precies speel, klik dan op onderstaande link! Alles is natuurlijk wel in het IJslands, maar foto’s kijken kan altijd 🙂
http://www.ludrasveit.com/

Woensdag 27 januari wilden Ramon, Wieke, Renske en ik Mount Esja gaan beklimmen.
                                                       Mount Esja gezien vanaf Hallgrímskirkja

We hadden er erg zin in, dus zo fanatiek als we zijn stonden we rond half 10 al onderaan de berg. Omdat het nog donker was hebben we het grote bord met de routes gemist waardoor we natuurlijk de verkeerde kant op liepen: in plaats van het bergpad sloegen we het bospad in.
Van bergbeklimmen kwam dus niet zoveel, maar misschien was het uiteindelijk wel geluk bij ongeluk. Door het vele sneeuw dat was gevallen de afgelopen dagen was het bos namelijk zo bijzonder mooi!!
Misschien denk je nu, Marlynn overdrijf alsjeblieft niet zo, maar echt waar (Ramon, Wieke en Renske waren het met me eens) het bos was precies zoals de wereld van the Chronicles of Narnia. Om de 10 minuten moesten we gewoon stoppen om foto’s te maken.

Ondertussen hebben we behoorlijk wat problemen gehad met het internet. Blijkbaar hadden we een limiet en hier zijn we dik overheen gegaan, waardoor ons internet thuis compleet werd afgesloten. En ja, wat doe je dan als je helemaal geen internet hebt…? Lekker naar de bioscoop! We gingen dit keer naar the Revenant en deze film is echt een dikke vette aanrader!!!

Donderdagavond was er een Harry Potter Pubquiz. Hier deed ik enthousiast aan mee en vormde een team met de Italianen, Duitsers, Fransen en uiteindelijk ook een Poolse jongen. Ons team “Accio-Beer” heeft helaas verloren, maar we hebben er wel een leuke avond van gemaakt.
Na de tijd nam het team mij mee naar een of ander achteraf steegje want… Het was tijd voor dumpster diving!! 😀 De container van Dunkin’ Donuts lag helemaal vol met vuilniszakken vol heerlijke donuts, cakeballs en andere zoete hapjes. Helaas had ik (als enige) geen plastic tas mee dus ik genoot ter plekke van wat donuts. De rest propte alle plastic zakken vol met van alles en nog wat. Vervolgens gingen we naar de containers achter de bakkerij en hier scoorden we stokbrood, croissants en koffie.
Tja, je moet toch wat als arme student in het dure IJsland 😛

De volgende dag begon als een doodnormale vrijdag. Samen met mijn huisgenoten, Italianen, Duitsers en Letlandse brachten we een bezoekje aan het Whale Museum. Dit was erg mooi om te zien en we hebben best wat geleerd over walvissen. De vissen waren allemaal op ware grote dus het was echt heel gaaf om door de ruimte heen te lopen.

Vervolgens maakten we een wandeling langs de kust; op weg naar de vuurtoren. Het was een mooie wandeling met flink wat wind die ons heerlijk om probeerde te gooien. Uiteindelijk zijn we gestopt bij een hotspring die pal aan het strand lag. Het uitzicht vanaf de hotspring was zo mooi dat we dit echt niet over wilden slaan. De wind was wel sterk en het was best koud, maar kom op: zo’n hotspring kun je toch niet zomaar voorbij lopen? Wat kan er nou fout gaan? Spoiler: VEEL!
Na wat twijfelende blikken te hebben gewisseld besloten we het gewoon te doen. Wieke, Micael en ik trokken snel de kleren uit en daar stonden we dan: in de bikini in de sneeuw. We doken snel de hotspring in en dat was echt geweldig! Het water was heerlijk warm en het uitzicht was prachtig. De hotspring was wel behoorlijk klein, maar hierdoor was het lekker knus en gezellig. En echt, wat hebben we een lol gehad! 😀

Na ongeveer een half uur moesten we er toch echt aan geloven en het hete water verlaten. Micael offerde zich op om als eerste eruit te gaan. Af en toe hoorden we wat gegil, geroep en Italiaans gevloek, waar wij vooral om moesten lachen, en tot overmaat van ramp liet Micael ook nog eens zijn onderbroek in het water vallen…
Toen Wieke en ik eruit moesten snapten we pas waar zijn paniek vandaan kwam. De gevoelstemperatuur was namelijk inmiddels gedaald naar -15 ºC en de wind sneed op je huid. Het klinkt misschien gek, maar door de kou had ik echt moeite met ademhalen en nadenken waardoor aankleden ineens bijzonder moeilijk was. Op een gegeven moment is Wieke zelfs flauwgevallen. Micael heeft een auto laten stoppen om ons naar huis te brengen. Dit was maar goed ook want een half uur lopen naar huis hadden we echt niet gered.
Eenmaal thuis waren we in de veilige handen van onze huisgenoten. Gelukkig maar, want ik zakte gewoon helemaal in elkaar en had nog steeds moeite met ademen. Mijn huisgenoten warmden ons op en hielpen mij om mijn ademhaling weer op orde te brengen. Ze wikkelden me vervolgens in allerlei dekens en hebben me lekker bij de verwarming neergezet. Renske heeft heel lief een boterham met chocopasta en een kop thee voor me klaargemaakt. Het duurde nog wel heel lang voordat ik kon stoppen met trillen, maar de paniek was gelukkig aan het dalen. Wat heb ik het goed getroffen met mijn huisgenoten! ❤

Zoals ik dus al zei:  Het waren twee mooie weken vol verrassingen, muzikaliteit, leerzame momenten, avonturen en veel gelach 😉