Wandeling in Yosemite: up, down, up down…

Toen ik die ochtend wakker werd waren we al aan het rijden, pap was namelijk op zoek naar de plek waar we op de bus moesten stappen. Toen we weer op de plek stonden kleedden we ons om, genoten even van een snel ontbijt en liepen we naar de bus. Die dag gingen we heel veel wandelen.
We moesten een uur met de bus naar Glacier Point (helemaal bovenaan de berg) en vanaf daar zouden we weer helemaal naar beneden lopen langs de watervallen. Onderweg hebben we nog een babybeer gespot, dat was echt mooi!
Eenmaal bovenaan genoten we nog even van het uitzicht en konden we onze campground zien liggen in de vallei. We hadden nog even wat eten ingeslagen en begonnen toen aan onze wandeling van 8 mijl (12-13 km) in de brandende zon. Het was echt een prachtige route. Na een half uur lopen konden we de watervallen zien liggen in de verte, waar we zo ongeveer zouden eindigen. Ze waren echt nog maar heel klein dus dat betekende dat we nog heel wat af te leggen hadden. Maar zo erg was het niet, we zaten nog vol energie. Helemaal beneden vulden we onze flesjes en genoten we van het koude water van een riviertje die daar liep. Daarna begonnen we aan de wandeling omhoog. We waren er namelijk achter gekomen dat we ook weer helemaal omhoog moesten om vervolgens weer helemaal langs de watervallen omlaag te lopen… Dat maakte het allemaal wel wat zwaarder.
Na een uur of 2 kwamen we aan bij waterval nummer 1, de hoogste. Daar dronken en aten we wat, maakten wat foto’s en rusten even uit. We waren toen inmiddels al zo’n 4 uur bezig omhoog en omlaag te wandelen en de zon brandde lekker door. Gelukkig hoefden we toen alleen nog maar naar beneden, alhoewel dat later erger bleek te zijn dan gedacht.
Het waren alleen maar grote stenen en rotsen waar we overheen moesten lopen en uitglijden gebeurde zo. Ook de stromende waterval aan de ene kant en scherpe rotsen aan de andere kant maakte het er niet makkelijker op. Na ongeveer een uur klimmen kwamen we aan bij waterval nummer 2. Die was een stuk angstaanjagender omdat er in eind juli 3 mensen naar beneden zijn gevallen. Twee daarvan waren nog niet terug gevonden dus alleen het idee al dat daar nog ergens 2 lijken lagen, was al spooky. Vervolgens moesten we nog een uur lopen over dezelfde rotsen die ook nog glad, nat en glibberig waren dankzij de waterval.

Na 6 uur wandelen waren we allemaal echt helemaal kapot. Eenmaal weer in de RV namen we weer een simpele maaltijd en doken we ons bed in, doodmoe.