Donderdag 24 maart zorgde voor een déjà vu gevoel. De dag bestond weer uit schoonmaken, wassen, cake bakken, boodschappen doen, maar vooral: ongeduldig wachten. Papa, Inge en Sophie kwamen namelijk een bezoekje brengen aan het fantastische IJsland! Het duurde even, maar aan het einde van de middag kon ik opnieuw naar beneden rennen om ze te verwelkomen in Reykjavík. En wat voelde dat goed!

Ik gaf ze vol trots een rondleiding door het huis en in de keuken hebben we lekker bijgekletst onder het genot van een zelfgebakken cake, jaja 😀 Nadat pap en Inge zich genesteld hadden in hun kamer bij Gestinn Guesthouse zijn we op pad gegaan. Na een kort bezoek aan de hoofdstraat, Laugavegur, zijn we gaan dineren bij mijn inmiddels favoriete restaurant: the Roadhouse. De avond bestond vooral uit kletsen over van alles en nog wat, en natuurlijk genoten we ook nog van het lekkere eten. Eenmaal thuis kropen we meteen onder de wol want de volgende dag zou het echt gaan beginnen.

Op vrijdag was het feest want Sophie zei haar tienerjaren gedag en verwelkomde haar jaren 20! Het verjaardagsontbijt was alleen wel van korte duur want om 08:00 uur werd ze opgehaald om te duiken bij Þingvellir. Hier kun je duiken of snorkelen tussen de twee continentale platen (de Euraziatische plaat en de Noord-Amerikaanse plaat). De kloof schijnt zo diep te zijn dat er duikers zijn die onder water gewoon hoogtevrees krijgen. Toen Sophie terug was heeft ze ons vol trots verteld hoe gaaf en bijzonder het was. Ook de foto’s zijn echt fantastisch! Ik denk dat ik namens Sophie wel kan zeggen dat het duiken (of snorkelen) bij Þingvellir zeker een aanrader is 😀

Terwijl Sophie lekker in het water lag heb ik pap en Inge mijn tijdelijke hometown laten zien. Ik nam ze mee naar de dingen die ik regelmatig bezoek: the School of Education, the University, Students Cellars and Laugavegur. Ook liet ik ze de vuurtoren zien in Seltjarnarnes en namen ze een kijkje bij DE hottub. Helaas hadden we wel de pech dat het Goede Vrijdag was waardoor vrijwel alle winkels gesloten waren. Gelukkig was het Saga Museum wel open en hier hebben ze heel wat geleerd over de gebeurtenissen in en rondom IJsland toen het net was ontdekt. Na de tijd hebben we gezellig een hele tijd koffie gedronken bij Loft, en ze begrepen wel waarom wij in dit café vaak te vinden zijn 🙂
Toen Sophie terug was van haar avontuur hebben we genoten van haar verhalen, de foto’s en de cake voor haar verjaardag. Vervolgens hebben we een bezoekje gebracht aan de mooie Hallgrímskirkja. Toevallig trad er een kinderkoor op dus dit zorgde voor een nog mooier geheel. Ook het uitzicht was weer geweldig en hier hebben we een tijd van staan genieten. Als afsluiting van deze dag zijn we gaan eten bij Scandinavia, opnieuw een heerlijk restaurant!

the Main University

the School of Education

THE hottub

Visit Seltjarnarnes

Harpa

Loft

Go up the Hallgrímskirkja

Zaterdag was de drukste dag van allemaal. Niet alleen de Golden Circle stond op de planning, maar we plakten er ook nog een trip naar het zuiden aan vast. We bezochten (op volgorde) Þingvellir, Geysir, Gullfoss, Seljalandsfoss, Skógafoss and the black beach Vík. Onderweg kwamen we natuurlijk veel IJslandse paarden tegen en bij een stel paarden zijn we uitgestapt voor foto’s.
De bezienswaardigheden waren opnieuw weer fantastisch. Ook voor mij was het bijzonder om te zien, want het is echt ongelooflijk hoe veel de natuur van IJsland verandert. De laatste keer dat ik deze dingen heb bezocht was eind februari en die keer daarvoor was het begin januari. De omgeving ging van overal sneeuw en ijs, naar een beetje groen en sneeuw, naar alleen nog maar groen.
Ook hebben we, dankzij een collega van pap, nog een prachtige waterval ontdekt dichtbij Seljalandsfoss. Als je vanaf de parkeerplaats naar de grote waterval, Seljalandsfoss, loopt (die zit vlak voor je neus dus logisch dat je daar stopt) moet je toch even doorlopen op het pad naar links. Ongeveer 5 minuten verder zit nog een waterval, verstopt achter een hele bult rotsen. Het duurt even, maar dan heb je ook wat want wauw die waterval is gaaf!!
Bij Vík hebben we nog iets nieuws ontdekt. Vooraf aan het stadje Vík is nog een weg naar rechts en dit leidt naar een fantastisch strand waar de golven nog sterker en hoger zijn dan bij Vík zelf. De rotsformatie is ook erg apart en de cliffs in de verte zijn simpelweg geweldig. Oftewel, deze plek is zeker een bezoekje waard!
Wat ik verder over deze dag kan schrijven is eigenlijk niet heel veel. Het was gewoon een super mooie dag en naar mijn idee hebben we overal van genoten 😀

Þingvellir

Geysir

Gullfoss

Seljalandsfoss and the ‘hidden’ waterfall
Black Beach at Vík

Op de volgende, en laatste dag, stond Whale Watching op de planning. We wilden dit graag in het noorden of westen doen aangezien dit wordt aangeraden door de IJslanders. De kans op walvissen is namelijk groter op die plekken. Helaas werden we opgebeld dat het niet door kon gaan vanwege een grote storm in het westen.
We gooiden onze planning om en gingen mee op de boot van Special Tours, een Whale Watching-organisatie in Reykjavík. Wanneer ik trots vertel dat ik ben gaan Whale Watching, krijg ik natuurlijk de vraag “Have you seen any whales?” Helaas moet ik dan mededelen dat ik niets heb gezien, maar papa, Inge en Sophie wel. Ik word dan raar aangekeken en krijg meteen de volgende vraag: “Uhm, but you were also on that boat, right?” Nou jammer genoeg niet, maar dit zal ik even uitleggen.
’s Ochtends stapten we op de boot Andrea. Het was echt een mooie boot en alles wat prima geregeld. De bemanning was heel enthousiast en zocht goed naar plekken waar de walvissen wel eens zijn gespot. Het was echt een mooie tocht, we hadden heerlijk zonnig weer en het waaide niet heel hard. Op zee hadden we mooi uitzicht over Reykjavík, de bergen en natuurlijk de golven. Ik vermaakte me nog prima en liep steeds heen en weer op de boot. Of ik stond boven op het dak met Sophie en Inge, of ik stond samen met papa vooraan op het dek.

Op een gegeven moment moest de boot omdraaien om weer terug te komen bij de kust. Dit was het moment waarop het fout ging. De boot ging tegen de golven in dus waar je ook was, je evenwicht was je gewoon kwijt. De golven sloegen wild tegen de boot en binnen no time was ik doorweekt. Ik weet niet hoe, maar ik kreeg het voor elkaar om bij ons tafeltje aan te komen en opgelucht plofte ik neer.
Helaas hielp dit alleen niet. De boot bleef heen en weer schommelen en ik wist dus echt niet wat ik moest doen. Pap vertelde me dat ik naar de horizon moest blijven staren dus, zo braaf als ik ben, deed ik dat. Wanhopig boorde ik mijn ogen op de horizon in de hoop dat mijn lekkere ontbijtje op z’n plek kon blijven zitten. Het ging al iets beter, maar of course had ik net de pech dat iemand precies boven mij op het dek zijn ontbijt wel overboord gooide en dat viel vrolijk voor mijn neus naar beneden… Dat kon er ook nog wel bij…
Uiteindelijk viel ik in slaap en gelukkig heb ik niets gemist, er is namelijk niets gespot. De organisatie Special Tours biedt wel een gratis ‘herkansing’ wanneer er onderweg niets is gezien, alleen leek het mij niet handig om ook nog maar één voet op de boot te zetten. De dappere helden papa, Inge en Sophie durfden het wel aan om nog een boottocht te doen en dit keer hebben ze wel wat gezien! Een walvis genaamd Minke.

Aan het einde van de middag pikten ze mij weer op en gingen we op weg naar the Blue Lagoon. Onderweg zochten we naar een plekje voor ons diner, maar dit was makkelijker gezegd dan gedaan. Het was namelijk Eerste Paasdag en werkelijk alles is dicht hier in IJsland. Na een tijdje zoeken vonden we gelukkig een pizzeria waar we onze hongerige buiken weer konden vullen. Toen was het snel doorrijden en heerlijk uitbuiken in één van de 25 wonderen van de wereld: The Blue Lagoon ❤

Op de terugweg naar huis was het continu staren naar buiten. De kans op het Noorderlicht was namelijk redelijk groot. Helaas hebben we onderweg niets gezien, maar de droom om het (weer) te zien was zo groot dat papa en ik doorreden naar de vuurtoren en voilà: de lucht was weer gevuld met de magical lights, waardoor de afgelopen dagen weer super afgesloten konden worden. Later in de nacht, toen ze op weg gingen naar het vliegveld, hadden Inge en Sophie ook geluk want ze werden omsingeld door weer opnieuw de prachtige Northern Lights.

Waarschijnlijk is het wel duidelijk: het waren weer hele bijzondere, mooie, gezellige, leuke en geweldige dagen! Pap, Inge en Sophie, ontzettend bedankt voor alles, ik heb ontzettend genoten ❤