Van mijn tante Monique heb ik een meetlint gekregen van 150 centimeter. Elke ochtend kan ik dan een centimeter afknippen zodat ik precies kan zien wanneer ik naar huis ga of wanneer ik bezoek krijg. Al een hele tijd van tevoren kon ik dus zien dat mijn bezoek er snel aan kwam! En 27 februari was het dan eindelijk zo ver: Romée, mama, Joop, opa en oma kwamen mijn wereldje hier van dichtbij bekijken! De hele dag liep ik als een kip zonder kop heen en weer door het huis, en vanaf het moment dat ik hoorde dat ze waren geland hing ik zo wat uit mijn dakraam om de auto aan te zien komen. Toen dat moment aan was gekomen ben ik gillend naar beneden gerend om ze te verwelkomen in de stad waar ik inmiddels tot over m’n oren verliefd op ben geworden 😉

De eerste avond ging vooral om het bekijken van mijn kamer, gezellig eten en natuurlijk kletsen, kletsen, en nog eens kletsen. We aten bij een lekker Italiaans restaurant aan de Laugavegur (de hoofdstraat). Na de tijd liepen we via één van mijn favoriete straten, Skólavörðustígur, terug naar huis. Het was voor de reizigers een drukke dag geweest en de komende dagen stonden al helemaal volgepland.

De volgende dag stond de Golden Circle op de planning. Ik had deze Circle al eens gedaan, maar het blijft een gave tour. Het is maar drie uur rijden, exclusief uitstappen, en het geeft meteen een mooie indruk van wat dit eiland allemaal te bieden heeft. We genoten van Geysir, Gulfoss en Þingvellir, met prachtige uitzichten vanuit de auto. Het weer had iets beter gekund; er stond flink wat wind die vooral bij Gulfoss behoorlijk aanwezig was. Toen Romée een foto wilde maken met mama’s mobiel begon Joop ineens te schreeuwen: “PASJES!!!”
Ik vond het nogal een raar woord om te zeggen wanneer je poseert voor een foto. “Cheese” of “Spaghetti” zijn toch wat gangbaarder. Maar toen Joop ook nog eens begon te rennen had ik door dat het niet meer om de foto ging: mama’s pasjes waren uit het hoesje gewaaid en vlogen vrolijk richting de waterval. Gelukkig was Joop op tijd en redde hij ons van een situatie dat toch behoorlijk zuur had kunnen zijn… De rest van de dag ging foto’s maken wel goed hoor, de mooie momenten zijn goed vastgelegd:

’s Avonds hebben we met z’n allen thuis spelletjes gedaan en aten we vervolgens bij the Roadhouse. Het was weer een heerlijke avond waarbij we vol genoten van elkaars aanwezigheid 🙂

De volgende dag stond in het teken van Reykjavík. ’s Ochtends nam ik iedereen mee naar mijn school, the School of Education, the main University, the University Centre, the Student Cellars en uiteindelijk de bieb waar ik regelmatig lekker studeer. Vervolgens reden we langs mijn stageschool en Höfði, waar de koude oorlog is beëindigd.

Mama en ik hebben hierna genoten van super lekkere patat van Fröllur, zoooo lekker!! Hier hebben we gezellig bijgekletst over van alles en nog wat 🙂

In de middag moest ik naar de dierentuin van Reykjavík vanwege een field trip van het vak Icelandic Nature and Cultural Legacy. Romée kwam gezellig met me mee en heeft toen mijn lerares ontmoet, mijn klasgenoten gezien en mooi wat kunnen leren over de dieren in IJsland. De dierentuin zelf is niet heel bijzonder, het is eigenlijk meer een kinderboerderij met een paar ‘bijzondere’ dieren. We zagen paarden, koeien, varkens, geiten, schapen, konijnen, kippen, zeehonden, insecten, rendieren en de beroemde Arctic Fox. Deze vos is het enige dier dat oorspronkelijk uit IJsland komt. Hij was hier al voordat de eerste mensen op het eiland kwamen. De andere dieren zijn hier allemaal heengebracht door mensen, aangespoeld op ijsrotsen (ijsberen) of, ja heel sneu, hierheen gewaaid (kleine vogeltjes).

Na ons bezoekje aan the Domestic Zoo zijn we met z’n allen de kerk op gegaan. Weer was het uitzicht geweldig en kregen ze meteen een mooi overzicht van de stad. Vervolgens heb ik iedereen meegenomen naar de haven om ze de lekkerste hotdogs van Europa te laten proeven en volgens mij vielen ze weer goed in de smaak!

Na deze lekkere versnapering hebben we met z’n allen gedronken and once again, veel gekletst. Ook zijn we door de hoofdstraat gelopen en hebben we de mooie winkeltjes bekeken. Ik vond het echt gaaf hoe ik alles kon laten zien en leuk hoeveel ik al kon vertellen over de omgeving en geschiedenis. De rest van de avond was lekker relaxed; spelletjes en lekker eten. Romée en ik gingen samen met mijn huisgenoten ook nog eens gezellig naar de bioscoop, naar de film Deadpool. Wat een geweldig geniale film is dat trouwens 😀 Op de terugweg naar huis hoopten we nog op de Northern Lights, maar helaas…

Op de volgende, en helaas laatste, dag nam ik iedereen mee op een nieuwe reis naar het zuiden. Een paar weken geleden heb ik deze reis ook al gemaakt met vrienden, en dit was zo’n succes dat ik mijn familie dit ook wilde laten zien. Maaar dit deden we niet voordat we een bezoekje brachten aan de bekende Blue Lagoon, volgens National Geographic een van de wonderen van de wereld. Het is misschien wel een beetje prijzig maar ik zeg het je, het is het 100% waard. Het water is heerlijk warm en voelt lekker zacht op je huid. Ook kun je gratis maskers op je gezicht smeren waardoor je huid nog meer aan gaat voelen als een babyhuidje. Charmant is anders, maar lekker is het zeker. Het weer was alleen niet op z’n best, maar dit zorgde juist wel voor een mysterieuze omgeving. Hier hebben we geloof ik allemaal lekker relaxed en zijn we bijgekomen van het wandelen van de vorige dagen, heerlijk ❤

Wel nog een tip: als je naar de Blue Lagoon gaat, doe dat dan ’s middags of ’s avonds. Of ’s ochtends als je de rest van de dag niets actiefs van plan bent. Je komt er namelijk zo relaxed uit dat je gewoon geen zin hebt in allerlei heftige gebeurtenissen. Tenminste, dat hadden wij. Maargoed we hebben toen wel in alle rust lekker in de auto genoten van de mooie omgeving! Onze reis naar het zuiden bestond uit Seljalandsfoss, Skógafoss, the crashed airplane and the black beach of Vík. Wat voor mij wel bijzonder was is hoe erg de omgeving is veranderd in die paar weken. De laatste keer toen ik er was lag er overal sneeuw en ijs, terwijl de omgeving nu meer bestond uit groen. Op de terugweg aten we met z’n allen lekker makkelijk bij de KFC, omnomnom. Het was echt een lange, maar mooie dag en volgens mij heeft opnieuw iedereen genoten.

Eenmaal thuis gingen we voor de laatste keer weer aan de spelletjes en sloten we de drie super dagen af, dachten we… Wat we niet wisten is dat de mooiste afsluiting nog moest komen! Romée en ik lagen in bed en keken nog wat op de laptop, toen ineens Renske op de deur klopte met het goede nieuws dat het Noorderlicht een klein beetje aanwezig was. Het was wat vaag, maar Romée was allang blij dat ze iets had gezien. Later tijdens het tandenpoetsen keek ik nog één keer uit ons dakraam voor een laatste check en ja hoor, daar kwamen ze! The Northern Lights werden steeds mooier en feller, dus ik heb Romée snel ons dak op gestuurd en ben vervolgens in m’n pyjama naar de buren gerend. Mama en Joop lagen inmiddels te slapen, maar dit was toch wel de moeite waard om wakker te worden! Dus ik bonken net zolang totdat iemand de deur open deed. Toen heb ik opa en oma uit bed getrommeld en iedereen naar het dak gebracht. The Northern Lights waren echt weer mooi en ik ben zo blij dat ze het hebben gezien!! Dit is pas een mooie afsluiting van een geweldige tijd.

Romée, mama, Joop, opa en oma, ontzettend bedankt voor deze super mooie dagen!!! Ik vond het heerlijk om jullie allemaal te zien en ik ben zo trots op alles wat ik jullie heb laten zien. Nu hebben jullie een kijkje kunnen nemen in mijn wereldje hier in dit fantastische IJsland! ❤