Wake me up in San Francisco

Na nogal moe het bed verlaten te hebben doken we Danny’s binnen voor een ontbijtje. Dat ontbijtje was werkelijk nog erger dan bij Ruby’s, ze hadden niet eens crackers ofzo! Na een veel te vette maaltijd gingen we naar buiten. Gelukkig hadden we een lange broek en dikke truien aan want het was ontzettend koud. Je kon de Golden Gate Bridge niet eens meer zien door de mist. We gingen die ochtend om 9 uur met de boot naar Alcatraz en dankzij de mist was het extra spooky. Het was echt vet om daar te zijn, gewoon het idee dat de zwaarste criminelen daar zaten! We kregen een audio-tour die door de echte gevangenen werd ingesproken. Ook konden we de cellen zien waarin de drie criminelen zaten die ontsnapt waren. Het was echt gaaf, je kon precies zien dat ze dat putje helemaal hadden uitgelepeld en de nephoofden lagen nog op de kussens. Aan de andere kant kon je zien hoe ze naar boven zijn geklommen, namelijk via de regenpijpen. Alles was voor de rest precies zoals het was dus je kon je heel goed voorstellen hoe ze het uiteindelijk deden.
Ook kreeg je nog allemaal enge verhalen te horen over wat er nog meer gebeurd was daar, zoals de ‘slag om Alcatraz’ en het gevecht in de eetzaal.
Eenmaal terug was het half 2 en  gingen we naar de fietsenverhuur. Onderweg kwamen we (tot onze verrassing) Devon en Alyssa tegen!  We wisten dat ze ook in San Francisco waren maar dat we ze ook echt tegen kwamen hadden we dus echt niet verwacht in zo’n grote stad! Erg grappig dus. Helaas moesten we snel  doorlopen want we moesten de fietsen ophalen. Bij de fietsenverhuur werden we eerst getest of we wel echt konden fietsen, maar toen ze hoorden dat wij Hollanders waren (volgens hun ‘born on bycicles’) geloofden ze het wel. We kregen ook een sexy helmpje op (not) en daarna mochten we fietsen. Het waaide best hard maar het was leuk om te doen. We fietsten langs de kust naar de Golden Gate Bridge en toen weer terug. In totaal hebben we ongeveer 2 uur gefietst en het was gaaf.

Hartverzakkingen in SF
Na een heerlijk ijsje van Ben & Jerrys wandelden we naar Pier 39, en dat ging niet zonder gevaar… Op een gegeven moment zei mijn vader dat we even naar de overkant van de straat moesten en daar een stukje lopen zodat hij een foto kon maken. Ik vond dat harstikke onzin want ik bedoel, waarom per se aan die kant van de straat een foto?! Het was precies hetzelfde als aan deze kant. Toch kon ik er niet om heen en moest ik aan de overkant een stukje lopen. Inge liep al een stukje vooruit en Romée, Sophie en ik liepen nietsvermoedend achter haar aan. Ik liep het meest rechts van de groep en dus het dichtst bij de prullenbakken. Op een gegeven moment was ik pap kwijt dus heel geconcentreerd zocht ik de straat af op zoek naar hem. Totdat de planten naast mij ineens begonnen te bewegen en er een harde schreeuw vandaan kwam. Ik schrok me helemaal kapot en een eindje verderop zat mijn vader lachend met zijn fotocamera. Verbaasd en nog half geschrokken keek ik naast me en zag ik hem: The Bushman. Schamend natuurlijk dat ik zo geschrokken was maar gelukkig viel het wel weer mee toen we nog even bleven kijken, lachend om alle andere mensen die zo erg schrokken van hem. Sommige mensen gilden, sommige vloekten, maar hij had de grootste lol. En ik moet toegeven, hij is ook wel erg goed!

Vervolgens liepen we echt naar Pier 39 en liepen we nog even wat winkeltjes af. Het was daar echt supergezellig en er waren veel winkeltjes die ze in Nederland helemaal niet hebben, of bijna niet. Zoals Lefties, een winkel met allemaal dingen alleen voor linkshandigen. Echt iets voor mij! Jammer dat het allemaal zo duur was anders had ik daar echt wel iets leuks kunnen scoren. Uiteindelijk nestelden we ons weer bij Wipe Out. Na een heerlijke pizza liepen we weer terug naar ons hotel en doken we eens een keer vroeg ons nest in ;).