
Bye bye Nevada, Hello Utah!
En toen lieten we het hete, mooie Nevada alweer achter en gingen we op weg naar Utah. Alhoewel Utah ook niet bepaald lekker koel was. Het was die dag lang rijden, rijden en nog eens rijden dus erg veel heb ik niet te vertellen. We hebben de tijd gedood met muziek en genieten van het mooie uitzicht. Omdat pap meteen wou rijden hadden we nog niet ontbeten. Om 12 uur hadden we dus wel erge trek. Nadat we door Las Vegas zijn gereden hebben we de camper geparkeerd en hebben we ontbeten. Nou ja, ontbeten… Het was meer lunchen. We houden het wel op een brunch. En ja, we zijn door Las Vegas gereden, GEREDEN! Wel is waar alleen maar over de snelweg dus erg veel hadden we nog niet gezien maar alsnog was het wel erg gemeen. Aan beide kanten van de snelweg zagen we grote gebouwen, flats en veel mensen. Gelukkig verblijven we de laatste paar dagen in Las Vegas dus krijgen we alles nog wat beter te zien ;).
Na weer een heel eind rijden kwamen we aan op onze campground in Utah. Veel verschil tussen Nevada en Utah zag ik nog niet. Het was nog steeds net zo heet en het uitzicht was bijna hetzelfde. Voordat we bij onze campground waren zijn we ook nog even bij Adventure Company geweest en hebben Papa, Romée en Sophie hun spullen opgehaald voor de dag daarna. Inge en ik gingen wat anders doen en die spullen kregen we de volgende dag, dus voor ons was er niks te doen.
Op de campground hadden we weer een prachtige plek aan een riviertje. Het was inmiddels al 5 uur dus nadat we eventjes genoten hebben van de nieuwe plek zijn we begonnen aan het eten. Het was de eerste keer dat we echt kookten in de camper en op zich was het nog best wel een succes ook. De spaghetti was anders dan bij ons, maar lekker. We hadden ons eten nog niet op of het begon ineens heel hard te waaien en, jawel, te regenen! Wel is waar niet veel regen, en het waren maar kleine druppels, maar toch was het regen. Dat is lang geleden 😉
We hadden toch niet veel meer te doen dus doken we lekker ons bed in.

